Historia

Wydział Oceanotechniki i Okrętownictwa Politechniki Gdańskiej jest kontynuatorem tradycji i działalności:

  • Wydziału Budowy Okrętów i Maszyn Okrętowych, powołanego, wśród sześciu wydziałów, z chwilą utworzenia Królewskiej Politechniki w Gdańsku z dniem 1 października 1904 r.,
  • Wydziału Budowy Okrętów, wchodzącego w skład powojennej Politechniki Gdańskiej, wśród czterech wydziałów, od jej powołania dekretem Krajowej Rady Narodowej z dnia 24 maja 1945 r. (dzięki któremu to Wydziałowi, przede wszystkim, Politechnika Gdańska od początku stała się atrakcyjna),
  • Instytutu Okrętowego, na prawach wydziału, na który w 1968 r. zmieniono Wydział Budowy Okrętów. W 1990 r. Instytut Okrętowy przekształcił się w obecny Wydział Oceanotechniki i Okrętownictwa. To przekształcenie oznacza modyfikację profilu kształcenia, jego zakresu i metod. Jest konsekwencją zmian w zasięgu i sposobach eksploatacji mórz i oceanów. Zmiany w gospodarce narodowej i na rynku pracy spowodowały, że obok kierunku studiów Oceanotechnika, Wydział prowadzi dwa nowe kierunki - Energetyka i Transport.

Kształcenie inżynierów budowy okrętów było zawsze traktowane jako istotna specyfika Politechniki Gdańskiej, od początku jej istnienia. Odrębny nieodmiennie Wydział, gdy u początków Politechniki Gdańskiej wydziałów było sześć, a po wojnie tylko cztery, nadał Politechnice Gdańskiej tę specyficzną cechę. Skupiał w swojej działalności zawsze całość wielostronnej problematyki okrętownictwa, dziś ponadto wkroczył w wybrane zagadnienia oceanotechniki.

Wydział Oceanotechniki i Okrętownictwa Politechniki Gdańskiej jest jedynym wydziałem okrętowym w Polsce, kształcącym nieprzerwanie od 1945 r. inżynierów na kierunku Oceanotechnika w specjalnościach okrętowych, a od 1993 inżynierów na specjalności Zarządzanie i marketing w gospodarce morskiej (pierwsi absolwenci tej specjalności ukończyli studia w 1997 r.).

Wydział wypromował od 1945 r. ponad 5500 mgr inż. i inż., od 1950 r. - blisko 240 doktorów nauk technicznych oraz od 1961 r. - około 50 doktorów habilitowanych.

W chlubnym rozwoju Politechniki Gdańskiej okrętownictwo, a tym samym Wydział z nim związany, ma swój znaczny udział. Doceniała to i docenia społeczność akademicka uczelni. Trzech spośród profesorów związanych z okrętownictwem pełniło zaszczytną i odpowiedzialną funkcję rektora Politechniki Gdańskiej (Szewalski, Staliński, Doerffer, Kobyliński), trzech naszych profesorów, w uznaniu zasług dla rozwoju nauki naszej Uczelni, obdarzono godnością i tytułem doktora honoris causa Politechniki Gdańskiej (Rylke, Szewalski, Doerffer). Uznanie, jakie znajduje Politechnika Gdańska w kraju i za granicą, jest również zasługą okrętowców- jej pracowników. Przyczynia się do tego wielostronna współpraca z uniwersytetami zagranicznymi, instytucjami międzynarodowymi, członkostwo w międzynarodowych organizacjach i stowarzyszeniach, udział w konferencjach i sympozjach naukowych. Czterech profesorów naszego Wydziału otrzymało godność i tytuł doktora honoris causa innych uczelni (Doerffer, Kobyliński, Staliński, Szewalski). Okrętowcy Politechniki Gdańskiej wydali ze swego grona wielu wybitnych przedstawicieli nauki.